Yıllar oldu
Uzun süredir küskündüm kelimelere. Dirençsiz, aciz bir terk edilişti bu. Kendi kendimden uzaklaştığımı hiç bu kadar derinden hissetmemiştim. Ama bugün farklı hissediyorum. Bir iyileşmenin belirtisi de olabilir bu içimde büyüyen, yahut fırtına öncesi koca sessizlik...
Yıllar oldu. Aile, iş, sağlık, mutluluk her şey yer değiştirdi. Gidip de gelmeyenler oldu, gelip de yerini dolduramayanlar. Bir biz aynı kaldık... Sen, ben; ikimiz. Yıllar oldu... Kusursuz bir cinayet planının arkasında birbirine sırt dönmüş iki kişiydik... Kınına giren bıçak gibi sessizdik... Bir "güvercin tedirginliği" ensemizde alışmıştık yaşama, yaşıyor rolü yapmaya...
Yıllar oldu. Katledildiğimiz yerde kendimizin katili ilan edildik. Aranıyorduk fakat bulunmamız ne mümkün. Çember daralıyordu, kalbimize saplananlar ellerimizden sanılıyordu. Yıllar oldu ve sen gittin. Çok hızlı terk ettin beni. Hızlı ve uzun... Öyle çok uzaklaştın ki bir anda, gidişini milyonlarca yıl izledim. Kayan bir yıldız gibi... Bir nebula... Söndüğün yerde ben büyüdüm. Sen gidince ben çok hızlı büyüdüm anne, hızlı ve uzun... Öyle çabuk büyüdüm ki bir anda, yaşlandığımın bile farkına varamadan düştü suretim yere. Kilometrelerce büyüdüm. Her durduğum durakta kalbimi açtım, açtım ve sustum. Sonsuzlarca sustum... Bir kara delik gibi... Bir intihar...
Söylediğin her şey gerçekleşti sen gittiğinde. Elbet demiştin gitmeden, elbet birileri gelecek doğru olanı söyleyecek. Elbet düzelecek bu da, elbet hikmeti yerini bulacak... Yıllar oldu... Beklediğimiz o büyük son gerçekleşti anne... Bıçak kınından çekildi, ensemizdeki güvencin havalandı... Çember daraldı daraldı ve boğdu kendisini en sonunda... Aynalar da kırılır, bir bir kırıldılar... Maskeler de düşer, yıllar oldu; bir bir düştüler... Düşüyorlar...
Fenerbahçemiz aklandı anne! Bunu sana sonsuzlarca haykırmak istiyorum! Fenerbahçemiz aklandı! Sana sarılıp ağlamak istedim bugün. Ağlamak istediğim her yerde sana sarılmak istedim. Yıllar oldu... Hadi buluşalım boğada, inelim aşağıya kol kola; sen... ben... bir de Fenerbahçemiz...
Yıllar oldu anne... Oğlunu kalbindenden vurdukları kurşun çiçek açtı... Hem de sonbaharın tam ortasında, hem de sarı lacivert güz çiçekleri... Gelip ekeceğim toprağına, birlikte büyüyeceğiz göreceksin... her şeye ve herkese inat büyüyeceğiz... dur durak bilmeden; sen... ben... bir de Fenerbahçemiz...
Yıllar oldu... Bu cümleleri düşüneli, gelip de buraya dökeli, bu anı bekleyeli...
Yıllar oldu. Aile, iş, sağlık, mutluluk her şey yer değiştirdi. Gidip de gelmeyenler oldu, gelip de yerini dolduramayanlar. Bir biz aynı kaldık... Sen, ben; ikimiz. Yıllar oldu... Kusursuz bir cinayet planının arkasında birbirine sırt dönmüş iki kişiydik... Kınına giren bıçak gibi sessizdik... Bir "güvercin tedirginliği" ensemizde alışmıştık yaşama, yaşıyor rolü yapmaya...
Yıllar oldu. Katledildiğimiz yerde kendimizin katili ilan edildik. Aranıyorduk fakat bulunmamız ne mümkün. Çember daralıyordu, kalbimize saplananlar ellerimizden sanılıyordu. Yıllar oldu ve sen gittin. Çok hızlı terk ettin beni. Hızlı ve uzun... Öyle çok uzaklaştın ki bir anda, gidişini milyonlarca yıl izledim. Kayan bir yıldız gibi... Bir nebula... Söndüğün yerde ben büyüdüm. Sen gidince ben çok hızlı büyüdüm anne, hızlı ve uzun... Öyle çabuk büyüdüm ki bir anda, yaşlandığımın bile farkına varamadan düştü suretim yere. Kilometrelerce büyüdüm. Her durduğum durakta kalbimi açtım, açtım ve sustum. Sonsuzlarca sustum... Bir kara delik gibi... Bir intihar...
Söylediğin her şey gerçekleşti sen gittiğinde. Elbet demiştin gitmeden, elbet birileri gelecek doğru olanı söyleyecek. Elbet düzelecek bu da, elbet hikmeti yerini bulacak... Yıllar oldu... Beklediğimiz o büyük son gerçekleşti anne... Bıçak kınından çekildi, ensemizdeki güvencin havalandı... Çember daraldı daraldı ve boğdu kendisini en sonunda... Aynalar da kırılır, bir bir kırıldılar... Maskeler de düşer, yıllar oldu; bir bir düştüler... Düşüyorlar...
Fenerbahçemiz aklandı anne! Bunu sana sonsuzlarca haykırmak istiyorum! Fenerbahçemiz aklandı! Sana sarılıp ağlamak istedim bugün. Ağlamak istediğim her yerde sana sarılmak istedim. Yıllar oldu... Hadi buluşalım boğada, inelim aşağıya kol kola; sen... ben... bir de Fenerbahçemiz...
Yıllar oldu anne... Oğlunu kalbindenden vurdukları kurşun çiçek açtı... Hem de sonbaharın tam ortasında, hem de sarı lacivert güz çiçekleri... Gelip ekeceğim toprağına, birlikte büyüyeceğiz göreceksin... her şeye ve herkese inat büyüyeceğiz... dur durak bilmeden; sen... ben... bir de Fenerbahçemiz...
Yıllar oldu... Bu cümleleri düşüneli, gelip de buraya dökeli, bu anı bekleyeli...
Yorumlar
Yorum Gönder