Zaman
Zaman zaferleri çabuk unutur, acıları daima hatırlatır. Zaferler vardır nice şanlı, nice uğruna insanların gözyaşı döktüğü ve elbet yeri gelip de dünyaya son kez baktıkları, zaferler; iki küçük kalbin birbirini bulup da sımsıkı sarıldığı; ölümüne, dipdiri, kasların yandığı, gözlerin dolduğu, çığlıkların uzaya varıp da sonsuzlarca yaşadığı zaferler… Tarih 3 Temmuz 2011. Yoktan var edilmiş bir zaferin 6. Yıldönümüne giden yolun başlangıç çizgisi... Gaddarca, hileyle, haysiyetsizce elde edilmiş bir zafer… Öyle sandılar, öyle sanıyorlar hala; oysa biz “Ateşi ve ihaneti gördük ve yanan gözlerimizle durduk bu dünyanın üzerine…” Anlamadılar. Biz ki gündüzü sarı ile geceyi lacivert ile boyadık, biz ki onlara karşı dimdik hep ayakta kaldık, onlar ki, “asi gelmediler makamı hilafet ve saltanata…” bizler ki dedik direneceğiz, savaşacağız, adalet yerini bulacak eninde sonunda… Çokça güldüler, çokça sevindiler; ağızlarında salyalar saçarak çıktılar aptal kutularına, kâğıt paçavra...
.jpg)