Sevda Bir Renktir Yarı Yarına

"Denizde bir bulutun öldürdüğü, Japon Balıkçısı genç bir adamdı…"

Sevda bir türküdür sevdiceğinin ıslığında ve çocukların gözlerinden bakar karanlığın içine içine korkmadan, sevda bir ömürdür, el ele tutuşan sevgililerin parmakları arasındaki o sıcak nefestir, bebeklerin sebepsiz gülüşüdür ve hüznüdür yağmur alan kentlerin çatılarından denizleri seyreden martıların, sevda 15 yaşında bir çocuktur saçları ekmek kokan; annesinin hasretidir hiç bilinmeyen bir evrenin, hiç bilinmeyen bir gezegeninde, hiç bilinmeyen bir ülkenin, bir şehrin, bir sokağın köşe başında sonsuzlarca aranan ama yokluğu hiç dolmayan…

Sevda sensindir biraz, dertlerin tasaların bir yana ayağa kalkmaktır daima, güçlü olmak değil, güçsüze kefil olmaktır, sevda Ali İsmail Korkmaz’dır en çok da; uzakları dar eden, şehirleri birbirine yaklaştıran hırçın dalgalardır zihnimizin karanlık girdaplarında karabasanlarla kavga eden, yaralansa da gülen, gülse de ağlamasını yüreğine gömen…

Sevda “vurmayın artık, öldüm” cümlesinde, yutkunamadığın her şeydir… 

Sevda Ethem’dir bazen de; kocaman ellerinde makineler ışıldar, demiri demire değil, eti kemiğe kaynatır, insanı insana, yüreği yüreğe mühürler; öyle ince, öyle marifetlidir ki o kocaman elleri kalbinin bir köşesinde ufukta güzel günleri seyreden bir adam olur da çıkagelir geceden; üstünde işçi tulumu, yüzünde milyarlarca insanın yüzü, bazen mutluluğu, bazen hüznü…

Sevda bir özlemdir, birbirine sırt vermiş iki sevgilinin arasında büyüyen o ince uzun kanyonda;  bazen tek bir kurşun parçasıdır gecenin bir vakti sokakta apansızca seni bulan, bazen sigarının dibinde biten bir nefestir, bazen sevda öyle acıdır ki, bilsen ismi değişir sadece ama tadı hep aynı kalır yüreğimizin en kuytu köşelerinde bulunmayı beklerken…

Sevda bir renktir, yarı yarıya…  Sevda direnmektir, sevda vazgeçmemektir, sevda güneşin sarısı, gecenin laciverdi, özgürlüğün baş harfidir… Sevda adalettir, haktır, halktır… Sevda, güzel günlerdir; maviliklere sürülen motorlarda yarınlardır, bizim yarınlarımızdır… 

Sevda Abdullah’ın gözleri, Mehmet’in gülüşü, Ethem’in elleri…

Sevda Ahmet ile Burak Can, Mustafa ile Medeni…

Sevda Berkin’in misketleri…

Sevda Burak’ın sesi, Ali İsmail’in sözleri…

Sevda bir renktir yarı yarına;

Yarısı Fenerbahçe, yarısı bu koskocaman dünya… 

Sevda vazgeçmektir birinden belki de; 

Sevda son kale; yer sarı, gök lâciverdi…